مقایسه ارتش دو همسایه ایران با یکدیگر

عربستان سعودی و پاکستان دو کشوری هستند که با جمهوری اسلامی ایران "مرز دریایی مشترک" و "مرز خشکی مشترک" دارند؛ در ادامه به بررسی ارتش این دو همسایه ایران می پردازیم:  سعودی ها در حوزه دفاعی و نظامی، تمام هم و غم خود را بر خرید سلاح متمرکز کرده اند، اظهار کرد: اصولا سعودی ها افرادی هستند که ذاتا نظامی ساخته نشده اند و نظامی بار نیامده اند و هیچ نوع روحیه جنگاوری و پشتکار در امور نظامی در آنها دیده نمی شود.


وی افزود: سعودی ها اساسا در مباحث مربوط به تولید و ساخت وسایل و تجهیزات حتی در مورد لوازم خانگی هم ضعیف هستند چه برسد به تجهیزات و تسلیحات پیشرفته نظامی که همواره واردکننده محض آن بوده اند.

وابسته نظامی سابق ایران در عربستان ادامه داد: سعودی ها برای حفظ خودشان حتما باید کنار یک متحد بزرگ مثل آمریکا باشند و یا یک سازمان نظامی مثل ناتو از آنها حمایت و حفاظت کند. 

مشاور فرمانده کل ارتش همچنین با اشاره به نیروی انسانی عاریه ای عربستان سعودی به نکته جالبی اشاره کرد؛ وی در این رابطه گفت: سعودی ها تا مدت زیادی از پاکستان برای ارتش خود نیروهای رزمی و جنگجو می گرفتند که با آغاز جنگ یمن، پاکستانی ها از ارتش عربستان خارج شدند.


پاکستان و عربستان


حسن هانی زاده کارشناس و تحلیلگر مسائل غرب آسیا در گفت‌وگو با خبرنگار گروه سیاسی خبرگزاری میزان، با بیان اینکهساختار ارتش پاکستان یک ساختار کاملا قبیله ای است و هر یک از ژنرال های پرنفوذ ارتش به یک قبیله مشخصی وابسته است، اظهار کرد: این ارتش یک ارتش کاملا غیرمنسجم است که به صورت جزیره ای عمل می کند.

وی با اشاره به جمعیت 42 میلیون نفری شیعیان در کشور 200 میلیونی پاکستان، عنوان کرد: با این وجود نفوذ شیعیان فقط در لایه های پایین ارتش پاکستان وجود دارد و این عده به هیچ عنوان قدرت تصمیم سازی ندارند.

هانی زاده با بیان اینکه عمده ژنرال های بلندپایه ارتش پاکستان وهابی هستند و به قبایل افراطی پاکستان وابستگی دارند، تاکید کرد: با توجه به اینکه عربستان سعودی نفوذ فوق العاده ای چه به لحاظ مالی و چه به لحاظ عقیدتی بر روی ارتش پاکستان دارد، لذا یک نوع پراکندگی و تناقض و تضارت در تصمیم گیری های فرماندهان نیروهای مسلح پاکستان را شاهد هستیم.

این تحلیلگر مسائل غرب آسیا در ادامه گفت: با توجه به نفوذ قبایل در درون ارتش پاکستان، باید به این نکته توجه داشته باشیم که هریک از قبایل بخش هایی از کنترل مرزها را بر عهده دارد و به سادگی می توان با پرداخت پول، بر رهبران هر یک از این قبایل نفوذ کرد تا زمینه و بستر ایجاد ناامنی فراهم شود.

نظرات 0 + ارسال نظر
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.